Zondag 7 februari - vijfde zondag na Epifanie - zondag van de genezingen

Mike Moyers, Awake My Soul, uit Art in the Christian Tradition, CC-BY SA 3.0.

Lezingen van vandaag zijn:

2 Koningen 4, 18-37

1 Korintiërs 9, 16-23

 

Marcus 1, 29-39:

Toen ze uit de synagoge kwamen, gingen ze rechtstreeks naar het huis van Simon en Andreas, samen met Jakobus en Johannes. Simons schoonmoeder lag met koorts in bed, en ze spraken met Jezus over haar. Hij ging naar haar toe, pakte haar hand vast en hielp haar overeind. Toen verliet de koorts haar, en ze begon voor hen te zorgen.

 

’s Avonds laat, toen de zon al was ondergegaan, brachten de mensen alle zieken en bezetenen naar Hem toe; alle inwoners van de stad hadden zich bij de deur van het huis verzameld.  Hij genas vele zieken van allerlei kwalen en Hij dreef veel demonen uit, maar stond ze niet toe om iets te zeggen, want ze wisten wie Hij was.

 

Vroeg in de ochtend, toen het nog helemaal donker was, stond Hij op, ging naar buiten en liep naar een eenzame plek om daar te bidden. Maar Simon en de anderen die bij hem waren, gingen Hem vlug achterna, en toen ze Hem gevonden hadden zeiden ze tegen Hem: ‘Iedereen is naar U op zoek!’ Toen zei Hij: ‘Laten we ergens anders heen gaan, naar de dorpen hier in de omtrek, zodat Ik ook daar het goede nieuws kan brengen. Daarvoor ben Ik immers op weg gegaan.’ 

 

In heel Galilea bracht Hij het nieuws in de synagogen en dreef Hij demonen uit.

 

 

*******************************************

 

 

Zondag van de genezingen’. Zo wordt deze dag genoemd naar de genezingsverhalen in de lezingen uit het Oude en Nieuwe Testament. Maar mijn aandacht gaat niet naar het wonder van de genezingen in die verhalen, maar naar dat ene zinnetje in het evangelie: “Vroeg in de ochtend, toen het nog helemaal donker was, stond Hij (Jezus) op, ging naar buiten en liep naar een eenzame plek om daar te bidden.” En dat doet mij verlangen.

 

Jezus gaat dus naar een eenzame plek om bij God te zijn; om mèt God te zijn. Dat raakt mij. Dat raakt mij werkelijk, omdat het mij bezighoudt: dat met God zijn; die sterke band met God hebben zoals Jezus dat kennelijk heeft. Jezus leeft daaruit en weet wat God wil. Het geeft Hem richting om zijn weg te gaan. Hoort Hij de stem van de Vader als Hij stil is? Als zijn discipelen Hem komen halen en zeggen dat iedereen naar Hem vraagt, weet Hij dat ze verder moeten trekken omdat dát zijn weg is, Góds weg is met Hem. 

 

Hoe kan ik, hoe kunnen wij, bij en met God zijn? Hoe gaan wij om met dat verlangen in ons?  Kunnen wij net als Jezus tijd nemen om met God door te brengen? God is niet ver weg: God is ons hart.

 

De Heilige Teresa van Avila schrijft over een ‘innerlijke burcht’ waarin in de binnenste zaal God is. En Zuster Anje van der Pers zegt: ‘De plek in je hart waar je het meest eenzaam bent, ga daar naartoe: daar is God.’ 

 

Door stil te zijn en naar onze binnenkamer, ons hart te gaan, kunnen we ruimte geven aan onze liefde voor God en Gods liefde voor ons. Ruimte geven voor ons verlangen naar God en Gods verlangen naar ons. Zouden we dat niet elke dag willen? Eén- of zelfs tweemaal een half uurtje met God spreken en luisteren, of alleen maar stil zijn bij Hem?

 

Zelf weet ik hoe lastig het is om daar tijd voor te maken. Soms lukt het een poosje om op een vast tijdstip van de dag tijd voor en met God te hebben, maar dan ineens is er weer iets dat eerst gedaan moet worden of aandacht vraagt, en dan komt de klad erin. Je bent te druk met andere dingen en kan bijna niet stil zijn. Toch blijft het verlangen.  

 

Ik weet niet hoe het jullie vergaat met dat verlangen om stil te zijn; ‘stille tijd’ te nemen; te mediteren; in stilte te vragen en te luisteren. Corona-tijd zou bij uitstek een tijd van bezinning kunnen zijn. Maar je merkt dat de dagen net zo snel voorbij gaan en even vol als anders lijken te zijn. En met een gezin en thuiswerken ben je blij als je even onderuit op de bank kunt uitblazen. 

 

Toch is er dat verlangen: Gods verlangen naar ons. Hij, die ons eerst heeft liefgehad roept ons: roept onze liefde; roept ons verlangen naar Hem. Jezus heeft die roep beantwoord. Laten wij die roepende liefde ook beantwoorden met alles wat in ons is. 

 

Stilte

 

 


 

U kunt onze parochie in deze moeilijke tijd steunen via onderstaande Tikkie, of door een bijdrage op rekening  NL41INGB 0000 385245 ten name van Kerk-en Armenbestuur OK Gemeente Delft.

Directe link voor de Tikkie: https://tikkie.me/pay/OKKDELFT/6f5544Y9MXAXTXWs57hPCU

 

 

Oud-Katholieke parochie HH Maria en Ursula, Bagijnhof 21, 2611 AN Delft

 Techniek: Sync. Creatieve Producties