Zondag Cantate - 2 mei

Bezingt de Heer met een nieuw gezang!

Afbeelding: wijngaard Ruta del vino Sierra de Francia, Spanje, Wikimedia commons, CC-BY-SA 4.0.

B jaar - Zondag na Pasen  - 5

Zondag Cantate – Bezingt de Heer met een nieuw gezang!

Zondag 2 mei 2021 

 

Deuteronomium 4, 32 – 40

 

Ga de hele geschiedenis maar eens na, vanaf de dag dat God de mens op aarde schiep, en doorkruis de hele wereld van het uiterste oosten tot het uiterste westen: 

is zoiets geweldigs ooit voorgekomen, heeft men ooit iets dergelijks vernomen? 

Is er ooit een volk geweest dat net als u vanuit een vuur de stem van een god heeft gehoord en dat heeft overleefd? Is er ooit een god geweest die het heeft aangedurfd zich een volk toe te eigenen waarover een ander volk macht uitoefende, en die dat deed met grootse daden, met tekenen en wonderen en felle strijd, met sterke hand en opgeheven arm, en op angstaanjagende wijze – zoals u met eigen ogen de HEER, uw God, in Egypte hebt zien doen? 

U bent er getuige van geweest opdat u zou beseffen dat de HEER de enige God is; 

er is geen ander naast hem. Vanuit de hemel heeft hij zijn stem laten horen 

om u op te voeden, en op aarde heeft hij u dat grote vuur laten zien 

en vanuit het vuur zijn geboden bekendgemaakt. 

De HEER heeft uw voorouders liefgehad en hun nageslacht uitgekozen, en hij zelf heeft u met zijn grote macht uit Egypte bevrijd en ter wille van u volken verdreven die groter en machtiger waren dan u, om u hun land binnen te leiden en het u in eigendom te geven, zoals dat nu gebeurt. 

Wees u er daarom van bewust en laat goed tot u doordringen dat de HEER de enige God is, boven in de hemel en hier beneden op de aarde; een ander is er niet. 

 

Houd u altijd aan zijn wetten en geboden, 

zoals ik ze u vandaag geef. 

Dan zal het u en uw kinderen goed gaan, 

en zult u lang mogen leven 

in het land dat de HEER, uw God, u geven zal.

 

OVERWEGING 1

… een citaat

 

In de Tweede wereldoorlog (1941 – 1945) stierven miljoenen Sovjetkinderen: Russen, Wit-Russen, Joden, Tartaren, Letten, zigeuners, Kazachen, Oezbeken, Armeniers, Tadzjieken …

-       Tijdschrift Vriendschap der volkeren, 1985, nr. 5

 

… en een vraag van een grote Rus

 

Dostojewski vroeg zich af of ten behoeve van vrede, geluk en zelfs eeuwige harmonie een onschuldig kindertraantje zou mogen worden vergoten. Hij gaf zelf het antwoord: geen enkele vooruitgang, revolutie of oorlog rechtvaardigt ook maar één kindertraan. Een kindertraan weegt zwaarder.

 


 

Op weg naar de dodenherdenking in de avond van 4 mei met de stilte om te gedenken en 5 mei, de dag waarop de vrijheid gevierd wordt lees ik elk jaar een boek die me terugbrengt in die tijd. Geboren na de oorlog weet ik van de oorlog via de verhalen van mijn ouders. Bovengenoemde citaten staan ‘Bij wijze van voorwoord’ in ‘DE LAATSTE GETUIGEN – kinderen in de tweede wereldoorlog’ van de Wit-Russische schrijfster Svetlana Alexijevitsj. Kinderen komen 30, 40 jaar na de oorlog aan het woord die ten tijde van het begin van de oorlog kind waren. Zij vertellen hun herinnering. Natasja, 5 jaar vertelt:

 

‘… En toch viel ik van angst in slaap… twee dagen .. Iedereen dacht dat ik er geweest was. Oma .. ze stond voor de icoon te bidden .. ‘Oma’, vroeg ik haar achteraf, ‘wat bad je eigenlijk toen ik doodging?’ ‘Dat je ziel terug zou komen.’ Een jaar later stierf oma. Inmiddels had ik leren bidden en ik bad dat haar ziel terug zou komen.

Maar die kwam niet. ‘

 

Kinderen … een kindertraan weeg zwaarder. Kinderen waren zij.

 

Houd je aan de routewijzer…

Dan zal het je goed gaan …

 

Er is een mooie prent waar de Here God in zin stoel zit en in gesprek is met een journalist over de Tien Woorden. Bij de binnenkomst van een grote groep mannen, vrouwen en kinderen vraagt de interviewer de Here God: ‘Nou, U heeft Uw standpunten duidelijk gemaakt. Eens kijken hoe de andere partij hierop reageert. Hier is … de mensheid.’

 

Het is niet goed dat de mens alleen is, lezen we al in het boek van het begin Genesis. 

De mens wordt broer en zus, man en vrouw, ouder en kind, opa en kleinkind, man en man, vrouw en vrouw. Samen sta je sterker. Maar hoe doe dat? Samen niet enkel met je maatje. Samen ook met een handleiding. Tien Geboden. Tien Woorden.

 

Tien Woorden geeft de Here God aan Mozes. Daar boven op die berg die in vuur en vlam staat. Woorden als richtlijnen voor het leven. Woorden die de mens de weg wijzen om het leven door te komen. De mens kan het niet alleen af. Achter Mozes staat een hele meute volk, mannen, vrouwen, kinderen en helemaal achteraan – als je tenminste goed kijkt – zie je ook enkele parochianen. 

Vertel ze aan je kinderen, aan de kinderen van je kinderen. De Tien Woorden als stut en staf, zoals geschreven in psalm 23. 

 

Brief 1 van Johannes 3, 18 – 24

 

Kinderen, we moeten niet liefhebben met de mond, met woorden, maar waarachtig, met daden. Dan weten we dat we voortkomen uit de waarheid en kunnen we met een gerust hart voor God staan. 

En zelfs als ons hart ons aanklaagt: God is groter dan ons hart, hij weet alles. 

Geliefde broeders en zusters, als ons hart ons niet aanklaagt, kunnen we ons vol vertrouwen tot God wenden en ontvangen we van hem wat we maar vragen, 

omdat we ons aan zijn geboden houden en doen wat hij wil. 

Dit is zijn gebod: dat we geloven in de naam van zijn Zoon Jezus Christus en elkaar liefhebben, zoals hij ons heeft opgedragen. Wie zich aan zijn geboden houdt 

blijft in God, en God blijft in hem. Dat hij in ons blijft, weten we door de Geest 

die hij ons heeft gegeven.


 

OVERWEGING 2

 

Kinderen, 

we moeten niet liefhebben met de mond, met woorden,

maar waarachtig, met daden.

 

In het Jodendom is het woord niet een woord dat enkel gesproken wordt. Je doet wat je zegt. Wat je zegt doe je. Woorden leiden tot daden of beter: woorden zijn daden. 

Het is crisis in de gemeente als Johannes deze eerste brief schrijft. Hij schrijft zijn brief om de leden van de gemeente een hart onder de riem te steken. Gemeenteleden, parochianen, kinderen van de Vader. Gehoorzaam en ongehoorzaam. Kinderen, in zijn beeld, naar zijn gelijkenis geschapen. Geduldig, ongeduldig, angstig. Zo zijn we soms. Zoals we zijn, zo zijn we en zo mogen we voor de Here God staan. We hoeven ons niet te verbergen. Als we verstoppertje spelen met alle onrust en pijn die er in ons omgaat, mogen we weten dat God ons ziet, naar ons omziet. God ziet ons, weet ons kent ons. God, groter dan ons hart. De bisschopspreuk van Aartsbisschop Antonius Jan Glazemaker. Bij leven zou hij 19 april 90 jaar geworden zijn. 

 


 

OVERWEGING 3

 

Ik ben de ware wijnstok

 

‘Ik ben de ware wijnstok en mijn Vader is de wijnbouwer’ zegt. Openingswoorden van ons evangelie van vandaag. Openingswoorden van de tweede afscheidsgroet van Jezus. Eén van de veel uitgesproken beelden, die de verhouding van Jezus tot zijn Vader helder in beeld brengt. Jezus, kind van zijn Vader. Het draait om Jezus, maar het gaat om God, sprak de theologisch geleerde eens.

God als de wijnbouwer. De bijbel staat vol met verhalen over wijn. Soms lijkt het bijbelse verhaal een gids voor de goede wijnen met vermelding van de goede wijn en de gevarendriehoek zoals we nu kunnen lezen. De aarde is een heerlijke wijngaard waar het goed toeven is. Reeds vroeg in het boek van het begin Genesis (9, 20) doet de wijngaard haar intrede: Noach was landbouwer en legde als eerste een wijngaard aan. Hij dronk van de wijn, werd dronken en ging in zijn tent liggen, zonder kleren aan

 

Om goede vruchten voort te brengen is snoeien noodzakelijk. Als kind van een hovenier sprak mijn vader met regelmaat over het voorwerk voor een goede oogst: Snoeien doet groeien. Op de goede stam van de wijnrank zetten zich parasieten vast. Ook wel ‘dieven’ genoemd. Zij, die meeliften op de goede stam maar geen goede vruchten voortbrengen. 

 

Tot slot wil ik graag het woord geven aan priester Jan Nieuwenhuis, Dominicaan, voorheen voorganger in de Dominicuskerk in Amsterdam, die in zijn ‘magnum opus - Johannes de Ziener’ schrijft:

 

Het profetisch visioen ziet God zelf als een wijnboer tussen Zijn geliefde wijnstokken door sjouwen, koesterend, stenen loswrikkend, bemestend en snoeiend. Het beeld van de zwoegende wijngaardenier was niet te min, integendeel, om de dagelijkse en niet aflatende zorg te omschrijven. Zo is de wijnbouwer van Israël’. 

 

VOORBEDEN

 

God van alle leven.

U bidden wij voor uw aarde,

waar wij mensen wonen en verblijven.

 

U bidden wij

voor wie geen dak boven hun hoofd hebben,

voor wie zwalken op zee tussen vrees en ongewisse toekomst,

voor wie – wereldwijd - vrezen voor hun kwetsbare gezondheid.

 

U bidden wij

voor wie weg gezet zijn als fraudeur

voor wie lijden aan de gevolgen van de aardbeving 

voor wie lijden aan niet ingeloste beloftes

 

U bidden wij

voor wie werken in de gezondheidszorg

 

U bidden wij

voor wie het leven kwetsbaar is

voor wie het bestaan van alle dag geen uitzicht biedt

 

U bidden wij

voor wie de helpende hand reiken,

voor wie de hand op de schouder leggen

voor wie de ander nabij is

 

U bidden wij

om stilte …

dat wij ons hart openen

om uw stem te horen, te verstaan, te doen, wat ons te doen staat

 

Laat ons bidden …

 

AMEN

 

 


 

U kunt onze parochie in deze moeilijke tijd steunen via onderstaande Tikkie, of door een bijdrage op rekening  NL41INGB 0000 385245 ten name van Kerk-en Armenbestuur OK Gemeente Delft.

Directe link voor de Tikkie: https://tikkie.me/pay/OKKDELFT/6f5544Y9MXAXTXWs57hPCU

 

 

Oud-Katholieke parochie HH Maria en Ursula, Bagijnhof 21, 2611 AN Delft

 Techniek: Sync. Creatieve Producties