Eerste zondag van de Veertigdagentijd - 21 februari

Verzoekingen van Christus, mozaiek uit de San Marco basiliek in Venetië, bron Wikimedia commons

 

Marcus 1, 12 – 15

 

Meteen daarna dreef de Geest hem de woestijn in. 

Veertig dagen bleef hij in de woestijn, 

waar hij door Satan op de proef werd gesteld. 

Hij leefde er te midden van de wilde dieren, 

en engelen zorgden voor hem.

 

OVERWEGING

 

Vandaag is het de eerste zondag van de veertigdagen tijd. In mijn jonge jaren noemden de Katholieken deze veertig dagen de vasten. Veertig dagen vasten op de weg naar het Feest van Pasen.

 

Woensdag was het Aswoensdag, de eerste dag van de Veertigdagentijd. De eerste dag die ons zo bijzonder onze kwetsbaarheid laat zien:

 

Gedenk mens, dat je stof bent 

en tot stof zult wederkeren.

 

zegt de priester als hij de as over het hoofd uitstrooit als teken van onze eindigheid.

 

Eenvoudige woorden met een diepe betekenis: zij bepalen ons klein mens zijn.

Zij laten ons zien als mensen die van stof, van aarde zijn, geschapen naar Gods beeld en sterfelijk.

 

As, van de verbrandende palmtakken van de Palmzondag van nu reeds twee jaar geleden. As, als symbool van onze kwetsbaarheid. 

 

In bijna de beste krant van Nederland

schrijft rabbijn Lody van de Kamp:

 

De mens moet altijd bedenken, dat hij stof is. Stof is waar hij vandaan komt en waar hij weer naar terug keert. Tussen die twee dimensies – polen – speelt zich datgene af wat wij leven noemen, de verbinding van lichaam en ziel.

 

Leven, tussen stof en stof. Nog maar enkele dagen onderweg in de veertigdaagse op deze eerste zondag van de veertigdagentijd wordt dit leven beproefd.

 

Terstond na zijn doop door Johannes de Doper drijft de Geest Jezus naar de woestijn.

Veertig dagen brengt Jezus door in die woestijn. Veertig dagen vast hij.

In deze veertig dagen wordt Jezus door de satan, de duivel, op de proef gesteld.

 

Zijn beproeving is vaak ook onze beproeving. Zijn leven, ons leven is een leven in en met beproevingen. Anders is het geen leven.

 

In de woestijn verblijft Jezus bij de wilde dieren. Engelen staan aan zijn zijde.

De wilde dieren wijzen vooruit naar wat Jezus te wachten staat in die woestijn

en op de Goede Vrijdag: Pijn, onzekerheid, angst.

Maar zijn pijn, onzekerheid, angsten, die als beproevingen ook onze tochtgenoot in en door het leven zijn? Kwetsbaar zijn wij, breekbaar zijn. Zo is ons leven.

 

De wilde dieren worden afgelost door de engelen op Paasmorgen,

de eerste dag van de nieuwe week:

 

Hij is hier niet…. Hij gaat voor jullie uit…

 

Zegt de engel.

Ook Jezus gaat het bij zijn leven niet altijd zo gemakkelijk af. Zijn leven, een leven van diep geloof en van twijfel. Een leven van zekerheid en onzekerheid. Een leven van een goede relatie met zijn Vader maar ook met de beproeving van:

Mijn God, mijn God, waarom heb je mij verlaten?

 

Marcus houdt zijn goede boodschap voor ons kort en kernachtig.

Matteus en Lucas wijden uit en komen met concrete verhalen uit de mond van wie satan genoemd wordt. Staand boven op de berg zegt satan:

 

Wil je dit rijk? Volg mij en zult het krijgen.

 

Na veertig dagen vasten, zonder voedsel krijgt Jezus honger en tart de duivel Jezus:

 

Jij bent toch die zoon van God? Maak brood uit deze stenen.

 

Jezus houdt de duivel voor:

 

De mens leeft niet van brood alleen, maar van elk woord dat uit de mond van God komt.

 

Langere uitweidingen zullen ons maar afleiden van de kern van de boodschap van Marcus, die in al haar eenvoud luidt:

 

De tijd is rijp, het Rijk van God is nabij. Bekeert u en gelooft in het heilig evangelie.

 

Deze laatste woorden zijn op Aswoensdag uitgesproken 

als de priester de gelovige met het uitgestrooide as op zijn en haar hoofd heenzendt.

 

Het is voor ons kleine mensen troostvol dat ook Jezus, zoon van zijn Vader

beproefd is, gekweld door de satan, die Jezus uitlokt de gemakkelijke weg te kiezen,

ook bekend als de brede weg.

 

In het mooie boekje ‘De reis van je hoofd naar je hart – leefregels voor het bestaan van alledag’ laat Corneel Vermeiren, abt van het Trappistenklooster in Koningshoeven ons weten de weg af te leggen van je hoofd naar je hart. In je hart kom je jezelf onbarmhartig tegen. Ons hart, daar moet je jezelf leren accepteren.

Op de bodem van je hart, zittend in de put met gruis en struikgewas is het een gevecht. Als je het gegeven is erdoor heen te komen, word je door God gevonden.

 

De regenboog staat als een teken van hoop hoog aan de hemel. Voordat de boog hoog aan de hemel gaat staan is er een alles en allen vernietigende zondvloed aan vooraf gegaan. Met deze regenboog spreekt God zich uit als een God van de hoop. Een nieuw verbond gaat Hij aan met de mens. God neemt het initiatief.

Hij staat aan het begin.

 

Hij zelf zal ervoor waken dat – als het aan Hem, God van alle leven – ligt, de aarde nooit ten onder te laten gaan. Wij kleine mensen hebben een keus: Wij kleine kwetsbare en beproefde mensen kunnen kiezen voor een nieuwe toekomst. God geeft de mens altijd een tweede, nieuwe kans. Noach is de eerste die deze kans heeft gegrepen. Ook wij kunnen die kans grijpen. Als beproefde mensen. Er is een engel in het moeilijke uur, die naast ons staat, die op onze schouder rust, onzichtbaar tot steun.

 

Als in het oude boek

 

dicht Willem Barnard

 

Als in het oude boek

 

kan ik het toch niet laten

over dit doffe water 

uit te zien naar een groen

 

blad dat is afgebroken,

een frisse geur ontloken,

te praten en te doen

 

alsof een nieuwe aarde

aanstaande was, een aarde

die het geheim bewaarde 

 

van Noach, net als toen.

 

Onze oudste evangelist

komt tot de kern:

 

De tijd is rijp, het Rijk van God is nabij. Bekeert u En gelooft in het heilig evangelie.

 

AMEN

 

VOORBEDEN

 

Laat ons in vrede bidden tot de Heer, onze God.

God, U bidden wij voor die mensen,

Die verloren lopen, 

Doelloos door het leven gaan.

Dat zij de weg mogen vinden naar U,

Langs de weg van Jezus,

Bij zijn leven met vragen en twijfels

Met zijn Godsvertrouwen.

God, mogen wij meegaan op die weg.

God, U bidden wij voor wie op de vlucht zijn,

Weg uit oorlog en geweld.

Uit vervolging en doodsdreiging

in Jemen, en die plaatsen zonder naam.

Mogen zij veilig aankomen.                                                                                             

God, U bidden wij voor uw kerk, wereldwijd,

Voor hen die uw weg gaan,

Die handen en voeten geven aan uw woord

Om onze wereld 

een beetje veiliger, groener, vriendelijker te maken.                                        

God, U bidden wij voor onze parochiegemeenschap, 

dat wij op afstand ons verbonden mogen weten met elkaar 

als een bron van leven vanuit God, die liefde is.                                           

Bidden wij U 

voor wie hier niet kunnen zijn …

voor wie ziek zijn …

voor wie wij verloren hebben …  

aan de dood of aan het leven… 

laat ons bidden …

 

Zijn wij stil voor U.

 

 


 

U kunt onze parochie in deze moeilijke tijd steunen via onderstaande Tikkie, of door een bijdrage op rekening  NL41INGB 0000 385245 ten name van Kerk-en Armenbestuur OK Gemeente Delft.

Directe link voor de Tikkie: https://tikkie.me/pay/OKKDELFT/6f5544Y9MXAXTXWs57hPCU

 

 

 

Oud-Katholieke parochie HH Maria en Ursula, Bagijnhof 21, 2611 AN Delft

 Techniek: Sync. Creatieve Producties