Vijfde zondag van de veertigdagentijd - 21 maart

zondag Iudica me – Doe mij recht 

zondag 21 maart 2021 

 

De graankorrel sterft 

en zal rijke vrucht dragen

PKN gemeente Huissen

Johannes 12, 20 - 33

 

20 Nu was er ook een aantal Grieken naar het feest (PESACH) gekomen

om God te aanbidden. 

21 Zij gingen naar Filippus uit Betsaïda in Galilea, 

en vroegen hem of ze Jezus konden ontmoeten. 

22 Filippus ging dat tegen Andreas zeggen 

en samen gingen ze naar Jezus. 

23 Jezus zei: 

‘De tijd is gekomen 

dat de Mensenzoon tot majesteit wordt verheven. 

24 Waarachtig, ik verzeker u: 

als een graankorrel niet in de aarde valt en sterft, 

blijft het één graankorrel, 

maar wanneer hij sterft draagt hij veel vrucht. 

25 Wie zijn leven liefheeft verliest het, 

maar wie in deze wereld zijn leven haat, 

behoudt het voor het eeuwige leven. 

26 Wie mij dient 

moet mij volgen: 

waar ik ben 

zal ook mijn dienaar zijn, 

en wie mij dient 

zal door de Vader geëerd worden.

27 Nu ben ik doodsbang. 

Wat moet ik zeggen? 

Vader,

laat dit ogenblik aan mij voorbijgaan? 

Maar hiervoor ben ik juist gekomen. 

28 Laat nu zien hoe groot uw naam is, Vader.’ 

 

Toen klonk er een stem uit de hemel: 

 

‘Ik heb mijn grootheid getoond 

en ik zal mijn grootheid weer tonen.’ 

29 De mensen die daar stonden en dit hoorden, zeiden: 

‘Een donderslag!’ 

Maar er waren er ook die zeiden 

dat het een engel was 

die tegen hem gesproken had. 

30 Jezus zei: 

‘Die stem heeft niet voor mij gesproken, maar voor u. 

31 Nu wordt het oordeel over deze wereld geveld, 

nu zal de heerser van deze wereld uitgebannen worden. 

32 Wanneer ik van de aarde omhoog geheven word, 

zal ik iedereen naar mij toe halen.’ 

33 Daarmee bedoelde hij de wijze waarop hij zou sterven. 

 

OVERWEGING

 

Aangekomen zijn we vandaag bij de vijfde zondag van de 40dagen tijd.

Zondag Doe mij recht… Naar psalm 43, 1 -3.

 

We horen de psalmdichter zingen:

Doe mij recht, o God, vecht voor mijn zaak. Bescherm mij tegen dit volk dat geen trouw kent…

U bent toch mijn God, mijn toevlucht, waarom wijst u mij af, waarom ga ik gehuld in het zwart, door de vijand geplaagd?

Zend uw licht en uw waarheid, laten zij mij geleiden

 

Me verdiepend in de lezingen van de zondag lees ik in bijna de beste krant van Nederland, het dagblad TROUW een bijzonder verslag

van een gesprek met de 97 jarige oud diplomaat Edy Korthals Altes:

Ik denk … dat we in een kentering zitten. Ik heb veel hoop dat de jongere generatie gaat aangeven: zo kan het niet langer.De vraag is daarbij wel: wie geeft de jeugd haar inspiratie?… er zijn … tekenen …die wijzen op de aanzet tot een nieuw bewustzijn … het besef dat we een andere koers moeten inslaan.

Ik geloof …dat het gaat om een doorbraak naar een nieuw bewustzijn.

De nieuwe mens …gaat weer ontdekken, krijgt meer oog voor verwondering realiseert zich dat we met huid en haar verbonden zijn met het transcendente.

… De grote vraag is voor iedereen: wat doe jij met jouw mogelijkheden in die korte tijd dat jij hier leeft op aarde?… Het is de aloude vraag.. in het scheppingsverhaal al aan Adam gesteld:

 

(Adam) … waar ben je?

 

Deze vraag hebben wij misschien ieder voor zich, voor elkaar, voor de ander afgelopen week gesteld: waar ben ik? waar sta ik? waar wil ik morgen staan? Waar is die wereld? waar ik wil wonen, maar meer nog wie na mij komen onze kinderen, kleinkinderen.

 

Adam, waar ben je?

 

geschreven in Genesis 3, vers 6: Mens, waar ben je?

 

Vandaag vieren we de vijfde zondag van de 40dagen tijd. In het kerkboek uit mijn jonge jaren wordt deze zondag ‘Passiezondag’  genoemd. Ook al noemen onze protestantse medegelovigen de gehele 40dagen tijd de Lijdenstijd, voor ons Oud-Katholieken begint vandaag op deze zondag de Lijdenstijd.

 

Zoals de psalmendichter vandaag zingt: Doe mij recht o God…

God ziet de mens. God ziet ons. In de gehele bijbel staat geschreven hoe God ons, jou, ieder mens ziet. De mens door de ogen van God.

 

Wat ziet God?

 

Als eerste brengt de profeet Jeremia God sprekend ten tonele:

Ik zal met de kinderen van Israel, de mannen en de vrouwen opnieuw beginnen.

Ze hebben er een rommeltje van gemaakt. Maar …Ik geef hen een nieuwe tweede kans en als steun in de rug een routekaart voor en door het leven. Nog maar een week geleden gaf ik Mozes de wet – zeg maar de routekaart  in vuur en vlam om deze mee te nemen de berg af. En ik doe er nog een tandje bij: ik schrijf in jullie binnenste binnen in jullie hart, de plaats waar ik bij jullie zal zijn. Dan heb je gelijk het antwoord op die vraag: Waar is God dan? Waar ben ik… God? Ik, God ben daar waar jij mij in je hart binnenlaat.

 

Enkele honderden jaren later geeft Jeremia het stokje over aan Paulus,

gedreven, soms kop van jut, onmogelijke dromer, veelschrijver, vandaag aan de Hebreeen, die worstelen over de weg die zij zullen nemen?

 

Wachten wij … op de Joodse Masjiach? Volgen wij de roepstem van de mensenzoon door God geroepen die de Christus genoemd wordt. Groot en zich bewust van zijn zwaktes, angstig, bang, schreeuwend wetend van de kroniek van zijn aangekondigde dood.

 

In gesprek met collega’s over deze brief aan de Hebreeen komen wij te spreken over onze eigen roeping.

De roepstem komt diep van binnenuit.

De bisschop spreekt mij aan en zegt ….

De pastoor spreekt ouders aan en zegt:

Is deze jongen niet bestemd voor het Seminarie?

 

Het is een stem van elders die roept. Je wordt geroepen.

Het is de stem die je tot je bestemming brengt; geroepen uit de mensen

be – stemd voor de mensen.

 

Afgelopen week hebben wij onze stem uitgebracht. We kunnen een mooi gesprek openen of de stem die we uitbrengen, ingegeven is door die stem die ons geroepen heeft roept.

 

Wij willen Jezus zien

 

Het loopt tegen Pesach aan als Grieken naar Jeruzalem optrekken. Filippus in zijn nekvel pakken en hem zeggen: Wij willen Jezus zien.

Grieken … niet gelovigen of halfbakken gelovigen heidenen in rond Hollands.

 

Zien – staat er. Zij willen zien! Zij zullen zien. Beeldend spreekt Jezus over zijn kroniek van zijn aangekondigde dood en spreekt van de graankorrel die in de aarde wordt uitgezaaid, in de vochtige grond openbarst, als een aar opkomt, een aar die nieuwe graankorrels draagt.

Het sterven van de één heeft het leven van de ander tot gevolg.

 

De evangelist Johannes gebruikt dit beeld en laat Jezus sprekend over zijn eigen levenseinde aan het woord:

 

Waarachtig, ik verzeker jullie: als en graankorrel niet in de akkergrond sterft blijft hij onvruchtbaar. Maar hij moet sterven, alleen dan brengt hij rijke vruchten voort.

 

Graan wordt geoogst, gemalen, gekneed, gebakken en zie: brood.

Beeldend spreekt Jezus over zijn naderend einde. Hij kent zijn weg. Hij weet zijn bestemming. En hij is als Zoon van de mensen evenzeer – als wij klein mensen … angstig, bang, eenzaam en verlaten? 

Als Zoon van God mens onder de mensen.

 

Want hij nam in de nacht, dat hij werd overgeleverd het BROOD en sprak de dankzegging U zegenend en brak het en gaf het aan zijn discipelen en zei: Neemt, eet hiervan, jullie allen, want dit is mijn lichaam, dat voor jullie gegeven wordt.

 

AMEN

 

VOORBEDEN

 

God van alle leven,

dring door in onze wereld

tot die plaatsen

waar geen enkel licht meer lijkt te schijnen,

enkel de dood nog lijkt te heersen.

Wees juist daar een God van leven,

die zelfs de doodswoestijn

omvormt tot vruchtbare akker.

Dat in het dorre land

de korrel ontkiemt, sterft, opgroeit, opbloeit, 

dat zo de oogst ontkiemt 

tot het volle leven

waarnaar wij vol verlangen uitzien.

 

AMEN

 

 


 

U kunt onze parochie in deze moeilijke tijd steunen via onderstaande Tikkie, of door een bijdrage op rekening  NL41INGB 0000 385245 ten name van Kerk-en Armenbestuur OK Gemeente Delft.

Directe link voor de Tikkie: https://tikkie.me/pay/OKKDELFT/6f5544Y9MXAXTXWs57hPCU

 

 

Oud-Katholieke parochie HH Maria en Ursula, Bagijnhof 21, 2611 AN Delft

 Techniek: Sync. Creatieve Producties