Verslag gebedscursus

Bidden, hoe doe je dat

Ton Nap

Het toppunt van oecumene in Delft: een oud-katholieke priester en een evangelische voorganger organiseerden samen vier avonden over gebed. Op deze avonden waren deelnemers uit de Christelijk Gereformeerde kerk, de Rooms Katholieke kerk, twee verschillende Protestantse kerken (Vierhoven- en Hofkerk) en de evangelische ABC kerk. Vervolgens verliepen de avonden ook nog eens in harmonie, was er diepe vrede, respect, openheid om samen te delen en van elkaar(s traditie) te leren.

Hoe het begon

In januari hielden we de week van gebed voor de eenheid van de christenen. Het was de zesde keer dat we acht avonden lang van kerk naar kerk door heel Delft trokken. Op het evaluatieformulier had ik de vraag gezet of er belangstelling was om een soort vervolg te organiseren: een cursus over gebed. Daarop reageerde Robin Voorn dat het hem wel wat leek. We staken de koppen bij elkaar en zijn tot deze invulling gekomen.

Wat we gedaan hebben

We hebben onze netwerken gebruikt om bekendheid aan dit initiatief te geven en in de laatste week voor de start van de cursus liep het aantal aanmeldingen op tot tien deelnemers. Prachtige broers en zussen uit de genoemde verscheidenheid aan tradities met één verlangen: samen met gebed bezig zijn.

We startten de eerste avond met kennismaking en een uitwisseling over wat onze gedachten, beelden van God zijn. Dat leverde een boeiend gesprek op met een aantal persoonlijke belijdenissen over de betekenis van God in het leven. Vervolgens spraken wij aan de hand van Abraham, Mozes, David en Salomo wat de Bijbel over gebed zegt.

Op de tweede avond hielden we ons bezig met misvattingen over en hindernissen voor gebed. We herkenden bij elkaar hoe moeilijk het vaak al is om regelmatig tot gebed te komen. Een veelheid aan zaken binnen in ons en van buiten af houden ons er vanaf. Uit de grote verscheidenheid aan gebedsvormen hebben wij kennis gemaakt met:

-de hand-illustratie (dankzegging, loven, belijden, voorbede en gebed voor je zelf), 

-met het ‘gebed van tranen’ (zoals Richard Foster daar over schrijft),

-met Keltische gebeden (de dagelijkse dingen mag je biddend doen, zoals het gebed bij het opmaken van het bed).

En wij hebben geoefend met ‘mediteren met Luther’.

De derde avond had een meer pastoraal karakter. We spraken over gebed in verschillende levensomstandigheden en bij verschillende emoties. Naar voren kwam boosheid, en ook boos zijn op en teleurgesteld zijn in God. We herkenden allemaal dat er van die heftige momenten zijn en dat we vooral in de Psalmen zoveel herkennen van al die emoties die een rol in onze broze levens kunnen spelen.

Natuurlijk kan hét gebed bij uitstek, het ‘Onze Vader’, in deze cursus niet ontbreken. Het is een levensstijl, een matrix van gebeden die zo rijk en veelomvattend is dat je er niet op uitgestudeerd en over uitgesproken raakt en dat je altijd maar weer opnieuw mag zeggen.

Hoe gaan we verder

Of het verder gaat weten we op dit moment nog niet. Zeker is dat het verrijkend was. Alle deelnemers hebben een mapje mee gekregen met teksten van de verschillende avonden en met een lijst met boeken, vanuit ieders persoonlijke boekenkast, waardoor we met gebed bezig kunnen blijven. Vooral de praktijk van het bidden, want voor alles geldt: God wil gebeden zijn en bidden is communicatie en geloof en volhardend werken. Waarbij God ons aanmoedigt en uitdaagt om vol verwachting tot hem te naderen. Jeremia verwoordt het erg mooi:

“Roep tot Mij en Ik zal u antwoorden en u grote, ondoorgrondelijke

dingen verkondigen, waarvan gij niet weet.” (33: 3).

(Dit artikel blijft onder 'oecumene' zichtbaar op onze website.)

Oud-Katholieke parochie HH Maria en Ursula, Bagijnhof 21, 2611 AN Delft

 Techniek: Sync. Creatieve Producties